Waarom zal ijzer nooit deel uitmaken van onze micronutriëntensynergieën?

Waarom vind je ijzer apart in ons gamma?

Voor mij is ijzer eerst een persoonlijk verhaal en pas daarna een product. Na twintig jaar leven met bloedarmoede en een zwangerschap die aan een zijden draadje hing, heb ik dit product bedacht met mijn hoofd, mijn ervaring als therapeute en meer dan tien jaar praktijk, maar ook met mijn hart.

Die ervaring heeft me vooral één ding geleerd: met ijzer ga je niet lichtzinnig om. Het is geen ingrediënt dat je zomaar toevoegt aan een "globale" formule om ze vollediger te laten lijken. IJzer en zink kunnen onder bepaalde omstandigheden met elkaar concurreren bij de opname, vooral bij hoge doses die tegelijk worden ingenomen. Daarom hebben we ervoor gekozen ze in deze formule niet te combineren: twee voedingsstoffen, twee functies, twee innames die apart zijn uitgedacht.

IJzer vraagt ook om precisie: te weinig en te veel beantwoorden niet aan dezelfde behoeften. Suppletie moet dus aangepast zijn aan ieders situatie, temeer omdat een overmatige en langdurige inname van ijzer ongewenste effecten kan hebben.

Die overtuiging bracht me ertoe dit ijzer niet als een "universeel" supplement te bedenken, maar als een antwoord op een specifieke behoefte, binnen een globale aanpak en, wanneer nodig, met de begeleiding van een zorgverlener.

Ik heb het ijzer bedacht waarvan ik zelf zou hebben gedroomd: een doordachte, veeleisende en eenvoudige formule, opgebouwd met wetenschap, ervaring en veel bescheidenheid. Want wat we vandaag weten, zal morgen nog evolueren, en verstandig ontwerpen betekent ook blijven bijleren.